بسم الله الرحمن الرحیم

درود خدا بر تو ای شهید مظلوم

بیست و نهمین سال است قلم شیوایت که هدایتگر مسلمانان سرگردان بود، دیگر کلمه ای نمی نویسد. و شاگردانت استاد گرانقدر خود را که همواره درس دینداری و عشق به اهلبیت، جهاد و پایداری در راه خدمت به مکتب اهلبیت عصمت و طهارت علیهم السلام، دفاع از حریم ولایت و نهراسیدن از تهدیدها و تبعیدها، تحمل شکنجه های روحی و جسمی ظالمین و هجرت نمودن از وطن برای مبارزه ای عمیق تر و تبعیّت از مرجعیّت را با زبان وعمل  می آموخت، در کلاسهای درس نمی بینند.

ای شهید جاودان، سالهاست که ستاره درخشنده وجودت که از علوم و سیره اهلبیت علیهم السلام منّور شده بود از دنیای تاریک ظلم و جهل افول کرده است اما آثارت و روح ملکوتی و منوّرت همچنان میدرخشد و چراغ  راه شیعیان عراق، لبنان، سوریه و تمام جهان می باشد.

وهزاران افسوس که تلاشهای پیگیرت برای تجدید بناء قبور ائمه بقیع علیهم السلام رها شد. و بعد از تو تا کنون دیگر کسی نتوانست دراین زمینه راهت را پیرو باشد. 

گویا می بینم که هنوز اشک چشمانت از آخرین فاطمّیه در مصیبت شهادت جانسوزمادرت وغربت مولی امیرالمؤمنین و فرزندان طاهرینش صلوات الله علیهم اجمعین خشک نشده بود که در عصر جمعه 16 جمادی الثانی با وجودی مملو از انتظار فرج مولایت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف با صورتی خونین دعوت حق را لبیک گفتی و به سوی اجداد معصومینت شتافتی.

آیت الله شهید سید حسن شیرازی در دوره حکومت بعثی ها همچون قبل مصمّم وبا اراده ای آهنین به مبارزه با آنان می پرداخت. وبا شعر هائی که می سرود، مقالات و سخنرانی ها، مردم مسلمان را با نقشه های استعمار که بذر بی دینی و انحراف را بین جوانان مسلمان می ریخت آگاه می کرد. تا آنجا که حزب بعث تنها چاره را دستگیری و اعدام آن بزرگوار دانست. ایشان در اوائل ربیع الاول سال 1389 هجری دستگیر و روانه زندان قصر النهایه شد، زندانی که کسی از آن زنده بیرون نمی آمد و از همان بدو ورود او را مورد اذیّت و آزار و شکنجه های وحشیانه قرار دادند. وی مدتی در بیمارستان نظامی بستری شد و بعد از انتقالش به زندان بعقوبة مادر بزرگوار شهید رحمة الله علیها در ملاقات با او در لحظه نخست او را نشناخت. زیرا که در اثر شکنجه های سخت صورت او تغییر کرده بود. خود شهید بیان کرده بود که یک روز زیر دست شکنجه گرها متوسل به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف شدم و نذر کردم که اگر خدا مرا از این زندان هولناک رهایی بخشد کتابی در باره امام زمان علیه السلام می نویسم.

شهید سید حسن بعد از رهایی از زندان بلافاصله عراق را ترک کرد و به سوریه و بعد به لبنان مهاجرت نمود و در لبنان مدتی را در بیمارستان تحت معالجه قرار داشت ودوباره به میدان جهاد، فعالیت و خدمت به اسلام و مکتب تشیع بازگشت.

آن بزرگوار در دو کشور سوریه و لبنان فعالیتهای تبلیغاتی و سیاسی داشت. در هفته چند روز در بیروت اقامت داشت و چند اطاق در محله شیعه نشین شیاح در بیروت اجاره کرده بود که در اثر درگیریها در این منطقه بیشتر ساختمانها ویران گردید و سید حسن بطور موقت در هتل بیروت اینترناشنال اطاقی اجاره کرده بود. در روز حادثه شهادت جانگدازشان برای شرکت در مجلس یادبودی که به مناسبت شهادت آیت الله سید محمد باقر صدر در مدرسه علمیه الامام المهدی که خود مؤسس آن بود از هتل خارج شدند و پیش از رسیدن به مجلس یادبود شهید، خود نیز به درجه رفیعه شهادت نائل آمد.

شرح شهادت آیت الله شهید سید حسن شیرازی از روزنامه بیروتی النّهار

عصر دیروز بوسیله گلوله های مسلسل دو نفر مجهول در محله رملة البیضاء آیت الله سید حسن شیرازی ترور شد. او ریاست "جماعة العلماء الشیعه " درلبنان و ریاست " حوزه علمیه زینبیه " در دمشق را بعهده داشت. از طرف مقامات رسمی لبنان این ترور سخت محکوم و مورد اعتراض قرار گرفت و نائب رئیس مجلس شیعیان از ترور ایشان اظهار تاسف نموده و گفت: این جنایت ناشایست، بر ضدّ ما  و ضدّ اسلام انجام گرفته است.

و ادامه میدهد: آیت الله شیرازی ایرانی الاصل بوده واز سال 1974 میلادی در لبنان زندگی میکرده. تحقیقاتی که بوسیله دستگاه امنیتی انجام گرفته است نشان می دهد که شیرازی ساعت شش عصر از هتل بیروت بیرون آمده، سوار تاکسی عمومی زرد رنگ شده، در بین راه دو اتومبیل حامل افراد مسلّح از دو طرف، اتومبیل سید را احاطه کرده و به طرفش آتش گشودند، چند گلوله به سر ایشان اصابت میکند و امام شیرازی در حالتی که خون از سر و چشمان و بینیشان می ریخته است روی صندلی عقب ماشین می افتد و...

                                                 هویت قاتلان شهید شیرازی

چند روز پیش از حادثه  شهادتش، چندین بار تلفنی سید حسن را تهدید به قتل کردند. و ایشان که ازاین تهدیدها زیاد شنیده بود و شهادت را منتهی آرزوی خود می دانست توجهی به آن نکرد و چون همیشه توکلّش به خدای متعال بود.

روزنامه رسمی مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق (الشهادة) در مصاحبه ای که با خالده عبد الغفار منشی صدام حسین – که سرانجام از عراق فرار کرد – داشت گفت: . . . صدام شخصاً دستور ترور سید حسن شیرازی را داده است. . .

بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمان الرحیم

آیت الله شهید سید حسن شیرازی در کتاب شیوه های یاری غریب کربلا می نویسد.

... اگر عزاداری های بر پا شده برای امام حسین علیه السلام از روز شهادتش تا امروز نبودند، این انقلاب محدود نمی توانست مجالی برای اهداف بزرگ آن بگشاید و حکومت بنی امیّه را رسوا سازد و هم چنین حکومت هایی که انحراف آن ها را به ارث بردند.

... امام حسین علیه السلام امام یک نسل نبود، بلکه امام همه نسل ها تا روز قیامت است.

پس باید همه اعمال و گفتارش – و بیش از همه انقلابش – جهانی و جاویدان باشد، و مشکلات هر روز و دایمی را تا روز قیامت علاج کند. انقلاب امام حسین علیه السلام را تنها برای آن نسل دانستن، بزرگترین جنایت در حقّ آن امام است. چرا که این سخن معنایش محدود کردن رسالت اوست؛ رسالتی که برای آن خلق شد و برای آن کشته شد.

یقین به این هدف از مهم ترین عواملی بود که ائمه علیهم السلام را وا می داشت تا خود مجالس عزاداری را بر پا دارند و بر شیعیان اصرار ورزند که برای اهل بیت علیهم السلام ، مخصوصا ً امام حسین علیه السلام، عزاداری بر پا دارند.

شیخ یوسف بن حاتم، شاگرد محقق حلّی، در کتاب (( درّ النّظیم ))، از امام رضا علیه السلام نقل کرده است که آن حضرت فرمودند: (( هنگامی که خواستم از مدینه به قصد خراسان خارج شوم، خانواده ام را جمع کردم و به آنان دستور دادم برای من ندبه سر دهند تا من صدای آن ها را بشنوم. سپس 12 هزار دینار بین آنان تقسیم کردم و به آن ها گفتم: من دیگر هرگز به نزد اهل بیت خود باز نخواهم گشت.))

... و در ((مناقب)) از ابی مخنف آمده است: (( هنگامی که زنان وارد خانه یزید شدند، کسی از فرزندان معاویه و ابی سفیان نبود، مگر این که با گریه و نوحه سرایی بر حسین علیه السلام به استقبال آمدند و آنچه را که بر تن داشتند و نیز زیور آلات خود را انداختند و برای امام حسین علیه السلام سه روز عزاداری بر پا نمودند...))

و در(( جلاءالعیون)) از سیّد بن طاوس آمده است: (( ... هنگامی که زنان امام حسین علیه السلام و خانواده اش از شام باز می گشتند و به عراق رسیدند، به راهنما گفتند که ما را از راه کربلاء عبور بده. وقتی که به محلّ جنگ رسیدند، جابر پسر عبدالله  انصاری و جماعتی از بنی هاشم و مردانی از فرزندان رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم را دیدند که برای زیارت قبر امام حسین علیه السلام آمده بودند و به عزاداریی که جگر ها را می سوزاند پرداختند، زنان آن منطقه هم به آنان پیوستند و چند روز را همین گونه عزاداری کردند.))

... ائمه و اهل بیت علیهم السلام تنها برای برپایی عزا برای شهدای خویش  اکتفا نکرده اند، بلکه شیعیان را به بر پایی عزا بر ایشان توجّه داده اند.

از امام باقر علیه السلام نقل شده است که فرمود: (( خداوند رحمت کند بنده ای را که با یکدیگر جمع می شود و امر ما را ذکر می کنند و همانا که سومین آن ها ملکی است که برایشان استغفار می کند. هیچ دو نفری جمع نشدند که ذکر ما را بکنند، مگر آنکه خداوند به آن دو نفر می بالد. و اگر جمع شوید و به ذکر ما مشغول باشید، ما را زنده نگه داشته اید. بهترین مردم بعد از ما کسانی هستند که امر ما را یاد آوری می کنند و دیگران را به ذکر ما دعوت می نمایند. ))

بسم الله الرحمن الرحیم

خاندان بزرگ مرجعیت

بیش از یک قرن و نیم است که در خاندان بزرگ شیرازی، رشته مرجعیت قطع نشده است. از سال 1282 قمری که مرحوم شیخ الفقهاء شیخ مرتضی انصاری دیده از جهان فرو بست، مجاهد بزرگ سید میرزا محمد حسن شیرازی، معروف به مجدد شیرازی (صاحب نهضت مشهور تنباکو در ایران) رضوان الله تعالی علیه به مرجعیّت و رهبری جهان تشیع برگزیده شد. پس از شهادت این مرجع بزرگ در سال 1312 قمری، شاگرد او شهید بزرگ و امام مجاهد آیت الله محمد تقی شیرازی رحمة الله علیه (رهبر انقلاب 1920 عراق) به عنوان مرجع تقلید اعلم و زعيم جهان تشیع شناخته شد. پس از مسمومیت و شهادت ایشان در سال 1338 هجری قمری، مرحوم آیت الله میرزا علی آقا شیرازی قدّس سره مرجع تقلید شیعیان جهان گردید.

پس از رحلت این مرجع بزرگ دو عالم بزرگ دیگر از این خاندان به مرجعیت رسیدند.

*آیة الله سید میزا عبدالهادی شیرازی قدس سره

*آیة الله سیدمیرزا مهدی شیرازی قدس سره که پدر بزرگوار شهید سید حسن بودند.

پس از رحلت پدر، مرحوم شهید آیة الله سید محمد شیرازی ( برادر بزرگ او ) بعنوان مرجع اعلم به مرجعيت رسيد. او بیش از هزار و دویست کتاب نوشته که دوره فقه صد وپنجاه جلدی یکی از آنها است و ایشان لقب سلطان المؤلفین را از اتحادیه بین المللی نویسندگان کشورهای عربی دریافت نموده است. پس از شهادت و تشيیع جنازه باشکوه و در عین حال مظلومانه ایشان..........

مقلدین آن بزرگوار وشیعیان و دوستداران اهلبیت در تقلید و فتوی به برادر بزرگوارش سید صادق شیرازی حفظه الله رجوع نمودند و او را مجتهد اعلم زمان می دانند.

بدین ترتیب خط مرجعیت و رهبریت شیعه در این خاندان زهد و تقوی تا کنون استمرار داشته و خواهد داشت انشاءالله.

خاندان شیرازی همچنانکه در علم و اجتهاد، زهد و تقوی نمونه و سرآمد روزگار هستند. در سیاست، جهاد و شهادت نیز کم نظیر می باشند.

جدّ بزرگوار این خاندان سید میرزا محمد حسن شیرازی قدس سره یک قرن و نیم پیش با استعمار انگلستان در جریان نهضت تنباکو مبارزه کرد و در رهبری و جهاد خود سخت کوشید و استقامت کرد تا آنکه استعمار انگلستان را از کشور مسلمان ایران بیرون راند. و در همین راه بوسیله سم مسموم شده و به فیض شهادت نائل آمد.

بعد از ایشان ميرزا محمد تقی شیرازی قدس سره فتوی به جهاد با استعمارانگلیس را در عراق داد و نهضت ثورة العشرین را رهبری نمود، که سرانجام انگلیسی ها از سرزمین اسلامی عراق بیرون رانده شدند و ایشان هم به دست عوامل مزدور انگلیسی مسموم شده و به درجه شهادت نائل گردید.

این مبارزه و جهاد همچنان توسط آیت الله سید میرزا عبدالهادی شیرازی وآيت الله سید میرزا مهدی شیرازی  قدس سرهما ادامه پیدا کرد. و انقلابی را بر علیه کمونیستها در اوائل حکومت عبدالکریم قاسم رهبری نمودند و در اثر فتوای این دو مرجع بزرگ و فتوای دیگر مراجع تقلید مانند آیت الله سید محسن حکیم پیروزی بزرگی نصیب مسلمانان عراق شد و کمونیستها شکست سختی خوردند.

همین مسیر مبارزاتی را آيت الله شهید سید حسن و برادر بزرگوارشان آيت الله العظمی سید محمد شیرازی ادامه دادند و نهضتی را بر ضد ّ حکومت بعث ستمگر عراق رهبری کردند. که در نیمه راه آيت الله سید حسن به دست مزدوران بعثی و  آمریکایی به شهادت رسید و برادر بزرگوارشان همچنان با عزمی راسخ به مبارزه ادامه داد.

ایشان در مجلس یاد بود برادر شهیدشان فرمودند:

"این اولین قربانی از خاندان ما نیست که در راه خدا دادیم، و همانگونه که آخرین قربانی هم نخواهد بود، و ما خاندان شهادت هستیم و همچنان در این راه ایستادگی خواهیم کرد تا به یاری خدا دماغ ستمگران و مستکبران را به خاک بمالیم، خدا با ما است و ما را یاری خواهد فرمود همانگونه که خود فرموده است ما فرستادگان خود و ایمان آورندگان را یاری خواهیم نمود. "

و چه کلام صادقی بود!!! این آخرین شهید از این خاندان نبود......

آيت الله العظمی شهید سید محمد شیرازی که در سال 1349 ش بالاجبار و پس از صدور حکم اعدامش از طرف حزب بعث عراق، ابتدا به کویت مهاجرت کرد و پس از پیروزی انقلاب در سال 57 به ایران آمد و در شهر قم سکنی گزید.او کسی بود که اردشیر زاهدی داماد شاه و وزیر خارجه وقت پس از واقعه 15 خرداد 42 در باره وی گفت: صدای انقلاب از کربلا به گوش می رسد.

ایشان با نظریات خویش از جمله شورای مراجع، نفی حکومتهای فردی و دیکتاتوری، امت واحده اسلامی، لغو مرزهای مصنوعی بین کشورهای اسلامی، سیاست عدم خشونت، تعدد احزاب سیاسی و ... روح تازه ای در اسلام دمید. و چون خاری در چشم ظالمان زمان بود.

این بزرگ مرجع جهان  تشیع، با داشتن دهها میلیون مقلد در سرتاسر جهان، تربیت هزاران مبلّغ، روشنفکر و واعظ، تألیف بیش از 1200 کتاب در موضوعات گوناگون، تاسیس صدها موسسه، حسینیه، کتابخانه، قرض الحسنه، بیمارستان و ... در بیش از 100 کشور جهان وزنه بزرگی در میان مراجع حاضر به شمار می رفت.

اما ظالم زمان تاب تحمل چنین شخصیتی را نداشت و این مرجع عالیقدر پس از تحمل 25 سال بازداشت خانگی، مصادره اموال، ممنوعیت چاپ شدن کتابهایش، زندانی و شکنجه شدن فرزندان و آشنایان، تبعید دوستان و شاگردان و ... در شامگاه عید فطر 1422 قمری (1380 شمسی)  شربت شهادت نوشید و جسد طاهرش پس از تشییعی باشکوه با دخالت و به آشوب کشیدن مراسم تشییع از طرف نیروهای نظامی و انتظامی!!! در حرم مطهر حضرت معصومه سلام الله علیها کنار قبر بی نشان برادر شهیدش آیت الله سید حسن شیرازی در محل عبور در یکی از رواق های حرم کریمه اهل بیت مدفون گردید.

روحش شاد و راهش پر رهرو باد.